sobota, 28 listopada 2015

Jadwiga Dąbrowska (1931-2015)

Pan Dariusz Pacak nadesłał tekst o założycielce paryskiego Stowarzyszenia Przyjaciół C. K. Norwida i "TECZKI", dr Jadwidze Dąbrowskiej, zmarłej w marcu b.r. Dobru pamięci polecam.



Dariusz Pacak
     ,,Może niedługo wrócę skąd przyszłam…”
Dr JADWIGA HORTENSJA MARIA DĄBROWSKA
- in memoriam
Polskie literackie środowisko emigracyjne straciło ostatnio następnego ze swych nieocenionych członków. Dr Jadwiga Hortensja Maria Dąbrowska,  założycielka Pisma Kulturalno-Społecznego ,,TECZKA”, dziennikarz niezależny, poetka, opozycjonistka, znana działaczka polonijna, zmarła w Paryżu.
We Francji przebywała od 1981 r. Na powzięcie przez nią decyzji życia poza ojczyzną bezpośrednio wpłynął dekret o wprowadzeniu przez rząd W. Jaruzelskiego stanu wojennego w Polsce.
Jej postawa życiowa była nacechowana wachlarzem wartości zapomnianych współcześnie, a przynajmniej już niepopularnych w ogóle. Niosła w sobie jakby elementy etosu przeszłości: patriotyzm, wiarę, świadomość korzeni narodowych, wierność miejscu i historii swego pochodzenia, pragnienie wolności, najwyższy szacunek dla przodków, umiłowanie bliźniego.

Jadwiga Dąbrowska urodziła się 14 czerwca 1931r. w Poznaniu, jako córka hrabiny Zofii Żółtowskiej z Niechanowa i Stefana Tytusa Dąbrowskiego, herbu Radwan, wybitnego lekarza, fizjologa, biochemika, profesora i rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, członka Parlamentu II R.P. (1922-1935), vice Ministra w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w Rządzie powołanym przez Ignacego Paderewskiego. Jadwiga była wnuczką Księżnej Marii Jadwigi Żółtowskiej, wywodzącej się z rodziny arystokratycznej Sapiehów, siostry Księcia Kardynała Adama Stefana Sapiehy. Była spowinowacona z największymi rodami magnackimi Radziwiłłów i Czartoryskich.
 
prof. Stefan Dąbrowski
Wybuch II wojny światowej zaskoczył rodzinę Dąbrowskich w miejscowości Puszczykowo, położonej ok.12 km na południe od Poznania gdzie od 1934r., przy ul. Cichej, mieścił się ich dom rodzinny. Z obawy przed zbliżającym się frontem Dąbrowscy wyjechali do rodziny w Niechanowie. W połowie grudnia 1939r. opuścili Wielkopolskę. Rozpoczęła się ich wojenna tułaczka w okupowanej Polsce…
Nic dziwnego więc, iż młoda Jadwiga wzrastała w atmosferze patriotyzmu, jak i walki o wolność i niepodległość.

Jadwiga Dąbrowska jest absolwentką Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, gdzie w latach 1951-1955 studiowała Filologię Romańską. W 1970r. uzyskała tytuł Doktora Romanistyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza (UAM) w Poznaniu.  Pracowała jako adiunkt u prof. Ludwika Zabrockiego w UAM (1965-73), a  następnie  w Instytutach Filologii Romańskiej Uniwersytetu Śląskiego (1973-77) w Katowicach, oraz w latach 1977-81 w Krakowie, w Wyższej Szkole Pedagogicznej (WSP).  
W latach 1980-1981 w Krakowie staje się członkiem  Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego NSZZ "Solidarność".


Jesienią 1981r. Dr Dąbrowska podejmuje studia podyplomowe na Sorbonie (Uniwersytet Paryski). W Paryżu zatrzymuje ją jednak i uniemożliwia powrót do ojczyzny ogłoszenie stanu wojennego w Polsce, dnia13 grudnia 1981r

W pamiętną niedzielę, podanie do opinii publicznej tej wstrząsającej informacji przez Wojciecha Jaruzelskiego zszokowało polską emigrację, jak i ludność w kraju. Nagle obywatele Polscy przebywający poza jej granicami zostali pozbawieni możliwości kontaktu ze swymi rodzinami w Polsce. Zaś Polakom w ojczyźnie, podległym i kontrolowanym przez Rząd W. Jaruzelskiego i Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą (PZPR) uzależnionych od wpływu Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR), uniemożliwiono kontakt z całym światem zamykając granice Polski, zamykając bądź militaryzując niemal wszystkie sektory działalności. W okresie kilku następnych  miesięcy nie istniały połączenia telefoniczne z Polską, nie funkcjonowała również poczta, tak jak większość struktur państwowych . Nikt nie wiedział co czynić, do czego prowadzi ten stan…


Jadwiga Dąbrowska bierze udział w protestach, tak jak wielu innych Polaków we Francji, podobnie jak i wspomagający ich francuscy przyjaciele. W zaistniałej sytuacji działa w redakcji ,,Tygodnika Paryskiego”, wydawanego przez polską emigrację polityczną. Pomaga we wszystkim co jest akurat niezbędne dla uzyskania swobód demokratycznych w kraju… Wiele ludzkich istnień, ich rodzin, karier, marzeń dotyczących przyszłości, planów gospodarczych, naukowych, artystycznych zostało zniszczonych. I znów, raz jeszcze konający wówczas Czerwony Niedźwiedź ze wschodu zrodził czarną rozpacz wśród ludzi…

W 1982r. dr Dąbrowska kończy studia podyplomowe i otrzymuje Diplôme D.E.A. na paryskiej Sorbonie. W powstałym kilka lat później wierszu ,,Ojczyzna” autorka dzieli się z czytelnikiem swą nostalgią, tęsknotą, uczuciem miłości do utraconej ojczyzny, a być może nawet w zawartej w końcowej frazie metaforze, i swą obawą dotyczącą tragicznych losów Polski gnębionej przez komunistów*:

‘’Rzuceni na miejsce obce,
Przypominamy wiosną
Linie przyjaznych ulic,        
Sylwetki drzew przydrożnych.
Śnimy o bliskich sercu           
Sosnowych lasach na horyzoncie ,
I złotych zachodach    
Tonących w jeziorze   
Czerwienią słońca;”[…]

*Fragment ze zbioru p.t. ,,Zaułek pełen ptaków”, Paryż 1986.


W latach 1992–94 była członkiem zespołu redakcyjnego miesięcznika „Pol-Echo” w Brukseli. W 1992r. założyła w Paryżu ,,Association Les Amis de Saint Casimir”, stowarzyszenie znane później jako ,,Editions Casimir Le Grand” (pod patronatem Króla Kazimierza III Wielkiego, który doprowadził do rozwoju państwa polskiego, a w tym m.in. kultury, oświaty i sztuki). Funkcję Sekretarza Generalnego stowarzyszenia zaczęła sprawować od 1995r. Następnie w 2003 roku założyła ,,Association Les Amis de C.K. Norwid" "(ku czci imienia poety, dramaturga, malarza, wieszcza narodowego, który większość swojego życia spędził za granicą, zwłaszcza w Paryżu, gdzie zmarł).

Najbardziej znaczącym przykładem jej aktywności na polu dziennikarskim jest kreacja Miesięcznika ,,TECZKA – Magazynu Kulturalno-Społecznego”. Powołała go do życia i zajmowała stanowisko Redaktora Naczelnego pisma (1995-2013). Wydawnictwo to, w porównaniu z innymi z tego samego obszaru tematycznego, było całkowicie autorskim pomysłem, przez to bardzo odróżniającym go od pozostałych. Miesięcznik ,,TECZKA” był jednym z szeroko rozpoznawalnych i ważnych woluminów literackich w świecie uchodźctwa polskiego, na przełomie XX i XXIw.



Od 1995r. zasilała skład Zarządu Association Polonaise des Auteurs, Journalistes et Traducteurs en Europe (Stowarzyszenie Polskich Autorów, Dziennikarzy i Tłumaczy w Europie -APAJTE), w Paryżu. Wchodziła również w poczet członków najważniejszego towarzystwa literackiego ustanowionego po II wojnie światowej przez polskich twórców emigracyjnych w tzw. wolnym świecie a mianowicie Związku Polskich Pisarzy na Obczyźnie, w Londynie (powstałego jako reakcja na negatywną odpowiedź Zarządu Głównego P.E.N.-club’u w Sztokholmie w sprawie możliwości ustanowienia polskiej sekcji club’u w Wielkiej Brytanii).

Jako poetka debiutowała wydanym w Paryżu w 1986r. tomikiem p.t. „Zaułek pełen ptaków”. Ponadto  opublikowała następujące zbiory poezji (w tym dwujęzyczne, polsko-francuskie): „Pogranicze/ Confins” (Paris, 1986), „Dwie drogi/Deux chemins” (Paris, 1987), ,,Wiersze nieobecne/Poémes de l’Absence" (Paris, 1988), „Liczenie gwiazd/ Le Compte-Etoiles” (Paris, 1991)  oraz „Zbiory” (wydany przez Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi, 2009).

Zamieszczała artykuły, wywiady i reportaże w prasie polskiej i polonijnej, w periodykach takich jak m.in.: ,,Głos Katolicki" (Paryż), ,,Nasza Rodzina" (Paryż), ,, Akant” (Bydgoszcz), ,,Kamerton" (Rzeszów), ,,Pol-Echo” (Bruksela).


Była wieloletnią uczestniczką Światowego Forum Mediów Polonijnych, żarliwie brała udział we wszelkich panelowych dyskusjach m.in. w Senacie RP, z przedstawicielami polskich redakcji i instytucji kulturalnych we Francji i w Polsce, samorządów i organizacji społecznych. Ostrzegała np. polskie środowisko dyplomatyczne, wyrywając je z letargu, o aktach ignorancji i niewiedzy francuskich instytucji dotyczących udziału Polskich Sił Zbrojnych podczas Inwazji w Normandii, 6 czerwca 1944r.
W wierszu ,,Żal”, autorka napisała:

,,…By pamięć słowa znamienite
Wyryła w spiżu – hołd braterstwa.”*

*Fragment z tomiku poetyckiego p.t. ,,Zbiory”, Łódź 2009.           
Jako wielka polska patriotka była jednym z nielicznych ambasadorów prawdziwej polskiej drogi do wolności. Posiadała piękną duszę, którą jawiła się nie tylko na stronicach swej poezji, ale przede wszystkim okazywała ją w jakości swego życia.       
                                                                                     
W 2011r. obchodziła jubileusz pracy twórczej, a w 2013 - jubileusz wydania 150 numeru ,,TECZKI”.

Dr Jadwiga Hortensja Maria Dąbrowska zmarła w wieku 83 lat, w Hôpital Charles – Foix, 13 marca 2015r. w Paryżu. Uroczystości żałobne i Msza św. w Jej intencji odbyły się 23 marca w polskiej Parafii Rzymsko- Katolickiej pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (263 bis, rue Saint - Honore 75001 Paris).
Następnie ciało śp. Jadwigi przewieziono do Polski i złożono na cmentarzu w Puszczykowie. Tam, 26 marca, w Parafii Matki Bożej Wniebowziętej odbyła się kolejna msza żałobna za duszę zmarłej.
Jadwiaga przodka duszę śp. Jadwirmandiirawie udzia rodzin Zwłoki spoczywają w grobowcu rodzinnym Dąbrowskich, pośród przodków, m.in. obok ciała Stefana Dąbrowskiego.


               Jadwiga Dąbrowska

Powroty /fragment /                                                   
,,Więc może niedługo wrócę skąd przyszłam      
By wszystko odnaleźć,                                            
I na zawsze pozostać
W ziemi, z której wzrosłam…” 
 /2007/                       
Dr Jadwiga Dąbrowska pozostanie w pamięci jako osoba szczerze oddana polskiej racji stanu. Była człowiekiem skromnym, zawsze gotowym służyć pomocą każdemu znajdującemu się w potrzebie, zachowując przy tym subtelny dystans wobec dokonanego czynu, jak i naznaczenia jej losu… Non omnis moriar.



Dariusz Pacak                                                                              Wiedeń, Maj 2015

- Dąbrowska J., Zaułek pełen ptaków [Wiersze], Paryż: Wyd. Polski Ośrodek Wydawniczy, 1986.

- Ead., Zbiory [Wiersze],, Łódź: Wyd. Muzeum Książki Artystycznej, 2009.

- Dobosz B., Wspomnienie o śp. Jadwidze Dąbrowskiej, [In:] Głos Katolicki 13:16, Paryż 2015.

- Kaczorowska T., ,,Norwid w spódnicy” na skraju…, [In:] Dwunastu na Trzynastego.
  Emigranci stanu wojennego, Ciechanów: Wyd. Związek Literatów na Mazowszu, 2011.

- Kalinowska-Bouvy A., Z teczką pod pachą, [In:] Biuletyn A.P.A.J.T.E. VII:4, Paryż 1999.

- Ead., Teczka, [In:] Biuletyn A.P.A.J.T.E. IV-VI:8, Paryż 2001.

- Malinowski J., Działalność polityczno-społeczna prof. Stefana Dąbrowskiego(1877-1947), Poznań: Wyd. Zakład Archiwistyki Instytutu Historii UAM, 2012.

- Słomiak M., Zbiory logosu, [In:] AKANT Miesięcznik Literacki 11:37, Bydgoszcz 2011.

- Dąbrowska J., (23.03.2013). Przemówienie, [In:] Teczka-Paris (,,Teczka”) [Online] Pozyskano z

- Ead., (09.06.2014). Rozmowy, [In:] Teczka-Paris (,,Teczka”) [Online] Pozyskano z

- JH, BZS., (19.03.2015). Odeszła Jadwiga Dąbrowska, [In:] Nowy Dziennik. Polish Daily News [Online] Pozyskano z

- Komarewicz, J., (17.03. 2015). Zmarła Jadwiga Dąbrowska, dziennikarka i  opozycjonistka, [In:] Wiadomości 24.pl [Online] Pozyskano z http://www.wiadomosci24.pl/artykul/paryz_zmarla_jadwiga_dabrowska_dziennikarka_i_opozycjonistka_326611.html

- Id., (22. 03 2015). Puszczykowo.Pogrzeb Jadwigi Dąbrowskiej, poetki i dziennikarki, [In:] Wiadomości 24.pl [Online] Pozyskano z http://www.wiadomosci24.pl/artykul/puszczykowo_pogrzeb_jadwigi_dabrowskiej_poetki_i_dziennikarki_326875.html

- Pingard-Bykowska M., (15.05.2013) J.D., [In:] Materiały dla prasy A.P.A.J.T.E. Warszawskie Targi Książki 2013. 15-19 Maj, Paris: Wyd. Association Polonaise des Auteurs, Journalistes et Traducteurs en Europe, 2013. [Online] Pozyskano z

- Red., (15.03.1015). Pożegnanie śp. Jadwigi Dąbrowskiej, [In:] Teczka-Paris (,,Teczka”) [Online] Pozyskano z
  
- Red., (20.02.2015). Pożegnanie Pani Jadwigi Dąbrowskiej, [In:] Teczka-Paris (,,Teczka”) [Online] Pozyskano z

- Red., J.D., [In:] Zawiązek Pisarzy Polskich na Obczyźnie [Online] Pozyskano z

1 komentarz:

M. Zelenay-Płyta pisze...

Dziękuję za przedstawienie sylwetki tak wspaniałej osoby, jaką była Pani Jadwiga Dąbrowska. Jej odejście to niepowetowana strata dla polskiego narodu. Tragedią jest, że droga tych ludzi do ojczystej ziemi jest tą ostatnią, ziemską drogą.
Cześć Jej pamięci.

Prześlij komentarz